Wat is een erfgoedconvenant

Erfgoedconvenant en erfgoedcel: instrumenten om erfgoed te laten leven

Om erfgoed tot leven te wekken is het belangrijk dat mensen weten wat er zo allemaal uit vervlogen tijden is overgebleven. Maar het zou onbegonnen werk zijn om eerst alles netjes te inventariseren, te ordenen en te labelen, en het dan pas aan de buitenwereld te presenteren. Dat zou ook weinig boeiend zijn. In plaats daarvan heeft de Vlaamse overheid gekozen voor een ‘experimentele' aanpak. Dit betekent dat er in de praktijk methoden en strategieën groeien die bruikbaar blijken om ons erfgoed bij steeds meer mensen bekend te maken.

Een belangrijk instrument dat de overheid hiervoor ontwikkelde, is het erfgoedconvenant. Dat is een samenwerkingsovereenkomst tussen de Vlaamse overheid en een stadsbestuur. Dat stadsbestuur verbindt zich ertoe om via concrete projecten het erfgoed uit de eigen streek bekend te maken bij de bevolking, de Vlaamse overheid geeft hiervoor de nodige subsidies en begeleiding. Sinds 2000 zijn er zo'n 21 convenants afgesloten met steden, gemeenten en regio's in Vlaanderen en Brussel.

De concrete uitwerking van de erfgoedconvenants wordt toevertrouwd aan een lokale erfgoedcel. Die moet het erfgoed uit de eigen stad en regio toegankelijk maken voor een zo breed mogelijk publiek. De erfgoedcel heeft vooral een coördinerende taak: zij laat verschillende instanties, organisaties en vrijwilligers die met erfgoed te maken hebben, met elkaar samenwerken zodat er langzamerhand een netwerk van erfgoedzorgers kan ontstaan in de eigen regio.

Uiteindelijk moet erfgoed iets worden dat ingebed is in de maatschappij van vandaag - niet iets vreemds en ouds dat achter slot en grendel verborgen ligt. Daarbij gaat het vooral om de mensen en de verhalen achter de voorwerpen, want het zijn zij die zin en betekenis geven aan hun cultureel erfgoed.